به وبلاگ گروه بهبود و کیفیت بخشی به فرایند ارزشیابی مقطع راهنمایی آموزش و پرورش ناحیه یک اصفهان خوش آمدید.

(بدون عنوان)

گروه ارزشیابی و پیشرفت تحصیلی راهنمایی . — Mon, 07 Feb 2011 09:15:04 GMT

نام ونام خانوادگی

نام پدر:

شماره کلاس:

اداره آموزش وپرورش ناحیه یک اصفهان

معاون آموزش ونوآوری

کارشناسی سنجش وارزشیابی تحصیلی

پایه: اول زمان : 45 دقیقه

آزمون درس : حرفه وفن

تاریخ برگزاری : /10/1389

یاد خدا آرامش بخش دلها است

ردیف

شماره دانش آموزی:

مدرسه راهنمایی تحصیلی ........

سوالات در دو صفحه

بارم

در سوالات زیر گزینه صحیح را انتنخاب کنید.

- این ابزاربرای صاف کردن سطح چوب استفاده می شود.

الف) گونیا ب) چوب سای ج ) رنده د) اره

- کدام گزینه در مورد مهم ترین عوامل تخریب محیط زیست کامل تر است؟

الف) استفاده از سوخت ومنابع طبیعی به صورت بی رویه

ب) افزایش جمعیت ومصرف زدگی

ج ) کشت بی رویه زمین های کشاورزی وقطع درختان

د ) مصرف بی رویه آب ومنابع نفت و زغا ل سنگ

- کدام گزینه محصول فناوری نمی باشد ؟

الف) خودکار ب)رایانه ج)درخت د ) کتاب

- حذف کدام یک از مراحل فناوری ممکن است برای مصرف کننده ایجاد خطر کند؟

الف ) طراحی ب) فرایند ج) تولید د )ارزشیابی

- بهترین روش ازبین بردن زباله های بیمارستانی کدام است؟

الف ) دفن کردن ب) سوزاندن ج )بازیافت د) ریختن در مکان دورازشهر

...............................................................................................................................................

جاهای خالی را با کلمات مناسب پر کنید.

در نیروگاه ها مولد الکتریکی یا................ برق تولید می کند.

روش زندگی هر کس شامل رفتارها ،.................. و................... است.

فلزات عموما در طبیعت به صورت ..................وجود دارند.

آن چه که دراطراف ماست وبر ما اثر می گذارد واز ما تاثیر می گیرد ......................... نام دارد.

..........................................................................................................................

جملات صحیح رابا (ص) وجملات غلط رابا(غ) مشخص کنید.

ارتباط اجزا یک سیستم متقابل وهماهنگ می باشد.

علم وهنر پیشگیری از بیماری ها وافزایش طول عمر را سلامتی گویند.

سیمی که دارای فشار الکتریکی است فا ز نام دارد .

به دندانه های اره آج می گویند.

25/1

نمره کتبی با عدد: نمره عملی با عدد : جمع نمره با عدد:

نمره کتبی باحروف: نمره عملی باحروف: جمع نمره با حروف:

نام ونام خانوادگی دبیر : امضا:

نام ونام خانوادگی: آزمون درس حرفه وفن اول صفحه د و

ارتباط گزینه های قسمت

الف را با قسمت ب مشخص کنید .(در قسمت ب یک مورد اضافه است.)

قسمت الف قسمت ب

محافظت از مدار سرپیچ

نگهداری لامپ انبرد ست

بریدن وفرم دادن به سیم سیم چین

برای جدا کردن روکش سیم فیوز

سیم لخت کن

.....................................................................................................................................................

به سوالات زیر پاسخ مناسب دهید:

سیستم ها را با توجه به کاری که انجام می دهند می توان نام گذاری کرد. دو موردبیان کنید .

چه عواملی در بوجود آمدن بیماری ها موثر است؟

جدول زیر را کامل کنید .

نام فراورده

تعریف

..................

از ذرات چوب مخلوط با آب ساخته می شود.

تخته چند لایی

.................................................................

دلایل استفاده از لباس کار مناسب در کارگاه چیست؟

ورودی کوره بلند چه موادی است؟

برنزکه در مدال های مسابقات استفاده می شوداز آلیاژهای کدام فلز می باشد؟

"پیروز باشید "

طراح :

5/0

75/0

5/0

75/0

25/0

(بدون عنوان)

گروه ارزشیابی و پیشرفت تحصیلی راهنمایی . — Mon, 07 Feb 2011 09:09:34 GMT

منصفانه بودن یانبودن شیوه های نمره دهی

اشاره

هر نوع ارزشیابی پیشرفت تحصیلی به دو منظور اساسی صورت می گیرد. اولین منظور، مطلع کردن معلم از نتیجه ی کوشش های یاددهی خود است. منظور دیگر، سنجش میزان و چگونگی آموخته های دانش آموز از موارد مورد انتظار است. اگر چگونگی انجام آزمون یا امتحان با منظور دوم را زیر ذره بین ببریم با این واقعیت روبه رو می شویم که از جهت رعایت حقوق دانش آموزان، بعضی از شیوه های نمره دهی و طرح سؤالات امتحانی و آزمون ها، از نظر بعضی از معلمان اخلاقی و منصفانه و از نظر بعضی دیگر غیر اخلاقی و یا غیرمنصفانه تصور می شوند.

طرز تلقی آزمون کننده یعنی معلم بستگی دارد. معلم کلاس درس از یک جانب عقیده دارد که طرح سؤالات پیچیده و دور از انتظار دانش آموزان در آزمون های پیشرفت تحصیلی، کاملاً اخلاقی و منصفانه است. از جانب دیگر، همین معلم اختصاص نمره ای را به واسطه ی انجام تکلیف درسی و ارائه ی به موقع آن، در صورت کم آوردن نمره ی آزمون توسط دانش آموز، غیراخلاقی و غیرمنصفانه تلقی می کند. در واقع چنین معلمی سعی و تلاش های کلاسی دانش آموز را در تخصیص نمره در نظر نمی گیرد و به دانش آموزی که به همه ی سؤالات امتحانی پاسخ درست داده باشد، بالاترین نمره را اختصاص می دهد، حتی اگر او در انجام تکالیف کلاسی کوتاهی کرده باشد.

معلمی دیگر، درست با نظری متضاد، عقیده دارد که گنجاندن سؤالات پیچیده و دور از انتظار دانش آموزان در آزمون پیشرفت تحصیلی، کاری غیراخلاقی و دور از انصاف است. همین معلم عقیده دارد که دخالت دادن نحوه ی انجام تکالیف کلاسی توسط دانش آموز و به موقع انجام دادن آن ها در نمره ی نهایی او، عملی کاملاً اخلاقی و منصفانه است. این معلم همواره سعی و تلاش دانش آموز در انجام به موقع تکالیف درسی اش را هنگام تخصیص نمره ی نهایی در نظر می گیرد و هیچ گاه به دانش آموزی که تکالیف خود را ناتمام ارائه کرده باشد، بالاترین نمره را اختصاص نمی دهد، ولو آن که به همه ی سؤالات آزمون پاسخ درست داده باشد.

محققان با انجام دادن تحقیقی علمی در این زمینه و پرسش درباره ی اخلاقی و منصفانه بودن یا نبودن سناریوهای متفاوت و گردآوری داده های آماری، نیاز مبرم به ارائه ی معیارها و یا راهبردهایی در زمینه ی چگونگی اختصاص نمره ی نهایی به عنوان راهنمایی برای معلم را خاطرنشان کرده و دست اندر کاران ارزشیابی های تحصیلی را به اقدام برای رفع آن نیاز توصیه کرده اند. در این گزارش، ضمن ارائه ی شرحی مختصر از چگونگی انجام تحقیق و نتایج آن، از آن جا که موضوع کاملاً مبتلا به معلمان و کلاس های درس ایران نیز هست، سؤالات را ارائه می دهیم.

سؤالات

* اضافه یا کم کردن نمره ی نهایی دانش آموز به واسطه ی خوب یا بد انجام دادن تکالیف کلاسی، کاری منصفانه و اخلاقی است یا خیر؟

* در نظر گرفتن نمره ای با وزن مشخص برای تکالیف کلاسی و منظور کردن آن در نمره ی نهایی دانش آموز، اخلاقی و منصفانه است یا خیر؟

* اختصاص بالاترین نمره به دانش آموزی که به همه ی سؤالات امتحانی پاسخ درست داده، اما تکالیف کلاسی اش را انجام نداده است، کاری اخلاقی و منصفانه است یا خیر؟

* طرح سؤالات پیچیده و دور از انتظار دانش آموزان، به صورتی غیر معمول در امتحان پایانی، کاری منصفانه و اخلاقی است یا خیر؟

* نمره دهی به سؤالات انشایی و تشریحی، بدون حذف سر برگ های حاوی نام دانش آموز، منصفانه و اخلاقی است یا خیر؟

* آیا استفاده از انواع گوناگون آزمون و روش های متعدد ارزشیابی در کلاس درس، اخلاقی است یا خیر؟

* آیا تمرین سؤالات امتحانی و یا نظایر آن ها در کلاس درس، قبل از امتحان، کاری اخلاقی است یا خیر؟

نتایج

- درباره ی دخالت دادن نحوه ی انجام تکالیف در نمره ی نهایی در کارنامه ی دانش آموز، 57 درصد از معلمان پاسخ داده اند که این کار اخلاقی و منصفانه است و 43 درصد گفته اند که غیر اخلاقی و غیر منصفانه است.

- درباره ی اختصاص بالاترین نمره به دانش آموزی که به همه ی سؤالات امتحانی درست پاسخ داده، اما تکالیف کلاسی اش را کامل یا درست انجام نداده است، 37 درصد آن کار را اخلاقی و 63 درصد آن را غیر اخلاقی دانسته اند.

- درباره ی اضافه یا کم کردن نمره ی دانش آموز به واسطه ی خوب یا بد بودن نحوه ی انجام تکالیف کلاسی، 57 درصد آن کار را اخلاقی و منصفانه و 43 درصد آن را غیر اخلاقی و غیر منصفانه خوانده اند.

- درباره ی نمره دادن به آزمون های تشریحی و انشایی به ورقه های با نام و یا به ورقه های آشنا با خط نوشتاری، 48 درصد آن کار را اخلاقی و 52 درصد آن را غیر اخلاقی دانسته اند.

موارد مهم توافق در پاسخ ها

اغلب معلمان (99%) آن ها توافق دارند که استفاده از روش های متعدد و گوناگون سنجش و ارزشیابی در کلاس های درس اخلاقی است و اتکا به فقط یک نوع امتحان یا یک روش سنجش پیشرفت تحصیلی غیر اخلاقی است (85%). هم چنین، 78 درصد از معلمان عقیده دارند، اتکا به نتایج تعداد کمی از دفعات امتحانی برای تعیین نمره ی نهایی دانش آموزان، کاری غیر اخلاقی و غیر منصفانه است.

تفسیر

چنان چه از پاسخ ها بر می آید، در اکثر موارد سؤالات بالا، نظرهای معلمان با یکدیگر همسان یا هماهنگ نیست. در حالی که عده ای از معلمان اقدام خاصی را اخلاقی و منصفانه دانسته اند، عده ای دیگر همان کار را غیر اخلاقی و غیر منصفانه گزارش کرده اند. محققان با تکیه بر همین یافته ها نظر داده اند که با وجود گفت و گوهای بسیار درباره ی ارزشیابی تحصیلی و سنجش های کلاسی، هنوز معیاری هماهنگ و استاندارد برای نحوه ی نمره دهی نهایی، یعنی نمرات کارنامه ای، وجود ندارد. بدون شک، اعمال سلیقه های شخصی معلمان در این زمینه، به سود بعضی از دانش آموزان و به ضرر بعضی دیگر خواهد شد.

مجله رشد تکنولوژی آموزشی– نویسنده: دکتر هما دانا

(بدون عنوان)

گروه ارزشیابی و پیشرفت تحصیلی راهنمایی . — Mon, 24 Jan 2011 07:26:46 GMT

به راستی در امتحان گرفتن از بچه ها، چه هدفی را دنبال می کنیم؟ چه کسی را ارزیابی می کنیم؟ خودمان، دانش آموز، نظام آموزشی یا هر سه را؟ آیا به راستی آن که در جریان یک آزمون کتبی دو ساعته، بالاترین امتیاز را می آورد، همان است که هدف های آموزشی در مورد او بیشتر تحقق پیدا کرده است؟ آیا به واقع با این شیوه آنچه را باید اندازه گیری کنیم، اندازه می گیریم؟
ما معلمان زمانی دانش آموز بوده ایم. در آن زمان خیلی خوب احساس می کردیم و باور داشتیم که بسیاری از ارزش های خوب همان هایی هستند که قابل اندازه گیری نیستند، ولی امروز آن باور را فراموش کرده ایم. واژه ارزشیابی به معنای یافتن ارزش هاست. یافتن آنچه نه در زمان محدود، بلکه در فرایند آموزش و تلاش برای یادگیری و آموختن حاصل می شود.
به عنوان معلم باید عمیقا باور داشته باشیم که هر دانش آموز قابلیت رشد و یادگیری را دارد به شرط آنکه ما آن ابزار سنتی را که بدون توجه به تفاوت های فردی، به دنبال یافتن نقطه ضعف هاست، رها کنیم و ابزاری بسازیم که توانایی های او را شناسایی کند، به دانش آموز اعتماد به نفس بخشد و براساس این باور عمل کند که آموزش و ارزشیابی فرایندهایی در هم تنیده اند.
ارزشیابی یک فرایند نظام یافته (سیستماتیک) برای جمع آوری، تحلیل و تفسیر اطلاعات است تا تعیین شود که آیا هدف های موردنظر تحقق یافته اند یا در حال تحقق یافتن هستند و به چه میزانی؟
ارزشیابی پیشرفت تحصیلی به نمره دادن و صدور گواهینامه خلاصه نمی شود بلکه یکی از اهداف اصلی آن کمک به معلم در شیوه های آموزشی خود و رفع نواقص یادگیری دانش آموزان است، در صورتی که ارزشیابی صحیح و مناسبی صورت نگیرد، تبعاتی همچون کاهش علاقه به دانش آموزان، هدر رفتن سرمایه های مادی و انسانی، افزایش نرخ مردودی و تکرار پایه، اختلال در رشد عاطفی دانش آموزان، از میان رفتن خلاقیت و... را در پی خواهد داشت. بنابراین مشاهده دانش آموزان در کلاس درس، آزمایشگاه و سایر موقعیت های پرورشی، استفاده از گفت وگوهای غیررسمی و مصاحبه، بررسی کارهای علمی دانش آموزان، اجرای آزمون های مختلف و... از مهمترین فعالیت های آموزشی معلمان قلمداد می شود.

پیشینه

طی قرن های متمادی در آموزش و پرورش سراسر جهان انتخاب بهترین استعدادها برای تحصیل صورت می گرفت.
قسمت اعظم نیروی معلمان و مدیران هم بدین کار اختصاص می یافت که در هر یک از مقاطع تحصیلی تعیین کنند کدام دانش آموز را باید از ارتقا به مراحل بالاتر بازداشت و آنان را از دستگاه آموزش و پرورش طرد کرد. عالی ترین مرحله تحصیل را ورود به دانشگاه و گذراندن دوره آن می دانستند و بدین ترتیب از هر 100 دانش آموزی که تحصیلات رسمی را آغاز می کرد، فقط در حدود 5 نفر، از نظر خصوصیات طبیعی و پرورشی، شایسته ورود به دانشگاه تشخیص داده می شد. در مورد 95 نفر دیگر هم علاقه چندانی از طرف متخصصان تعلیم و تربیت ابراز نمی شد و نتیجه این جریان انتخاب، به ویژه هنگامی که این تصمیم خیلی زود (در حدود 12 و 13 سالگی) اتخاذ می شد، آن بود که بیشتر کودکان طبقه کارگر هر چه زودتر از صحنه مدارس خارج شوند. در گذشته در سراسر جهان، آموزش و پرورش را مجموعه ای از یادگیری ها می دانستند که ظاهرا می بایست به تدریج از سال اول تا آخر از آسان به مشکل تنظیم می شد. قرن ها آموزش و پرورش را به صورت مخروطی تصور می کردند که تقریبا تمام افراد گروه های سنی ابتدایی در قاعده آن قرار می گرفتند و هر چه بالاتر می رفتیم، تعداد افراد تقلیل می یافت و فقط عده معدودی به راس هرم می رسیدند.
هر نوع آزمایش و امتحانی را بدان جهت به کار می بردند که تعیین کنند به چه کسانی می توان حق ارتقا به مرتبه بالاتر را داد. در این جا امتحان یا هر نوع ارزشیابی دیگر، به منظور اتخاذ تصمیم های مهم و غالباغیر قابل تغییر در مورد وضع آینده هر یک از دانش آموزان در دستگاه آموزش و پرورش به کار برده می شد. نتیجه حاصل از اجرای این نظام، اثر نامطلوب آن بر امر آموزش و بر رفاه دانش آموزان بود.

ارزشیابی معتبر به همراه آموزش معتبر امکان پذیر است

علمای فن آموزش و ارزشیابی معتقدند که قبل از این که معلم در طراحی یک سیستم ارزشیابی معتبر بکوشد، باید شیوه آموزش خود را اصلا ح کند. آنان معتقدند که تنها زمانی معلم می تواند به شیوه معتبر ارزشیابی رو کند که شیوه آموزش او اعتبار داشته باشد. آنان برای چنین آموزشی ویژگی های زیر را قایل اند.
1- آموزش باید با پژوهش همراه باشد: دانش آموز هنگامی که عملا تحقیق می کند، در ساخت مفاهیم سهیم می شود.
2-آموزش باید سعی در تلفیق دانش داشته باشد: آموزش دانش های مجزا و قطعه قطعه به دانش آموز باعث می شود تا او نتواند از آموخته ها در زندگی روزمره خود که کاربرد تلفیقی آموخته ها را می طلبد، استفاده کند.
3- ارزشیابی ارزشی بیش از موفقیت در جلسات امتحان داشته باشد: علمای آموزش معتقدند که آموزش های رسمی باید در خارج از کلا س و در زندگی روزمره کاربرد داشته باشد. بنا بر این دانش آموزان باید مهارت های لا زم برای زندگی کردن را در مدرسه فرا بگیرند.
4- زندگی گروهی فرد را اصل قرار دهد: توجه به کار گروهی، باید جای خود را در برنامه آموزش و نیز ارزشیابی باز کند تا به آنها اعتبار ببخشد.
5 - افراد را به یک فراگیر مادام العمر تبدیل کند: آموزش باید شیوه های یادگیری را به فراگیر بیاموزد تا خود در هر زمان که بخواهد، آن چه را نیاز دارد بیاموزد، بدون آن که نیازمند آموزگاری باشد.

انواع شیوه های نوین ارزشیابی

1- سنجش و ارزشیابی با رویکرد پویا و رشد دهنده = ارزشیابی مستمر
خصلت عمده این نوع ارزشیابی در پویایی و گستردگی آن است و از معلم انتظار اقداماتی فراتر از آزمون های سنتی را دارد، تا تصویری کلی از تمامیت شخصیت دانش آموز ارائه دهد. از نتایج این نوع سنجش و ارزشیابی در جهت رشد و ارتقای دانش آموز استفاده می شود و مهم تر از همه این که از هر دانش آموز توقع رشد و بالندگی را د رحد توان خود او دارد. در این رویکرد فرایند ارزشیابی با فرایند آموزش در هم تنیده، جاری و مستمر است. از نتایج این سنجش برای مقایسه یا نمره دادن به دانش آموزان استفاده نمی شود. امروزه این شیوه سنجش که تفاوت های فردی دانش آموزان را می پذیرد و به قابلیت رشد هر یک اعتقاد دارد، در نظام های پیشرفته آموزشی مورد توجه قرار گرفته و نقطه عطف ارزشیابی های معتبر شده است.

نقش ارزشیابی مستمر در فرایند آموزش چیست ؟www.zibaweb.com

ارزشیابی مستمر یا سازنده بخشی از فرایند آموزش تلقی می شود. به این معنا که ارزشیابی در جریان آموزش جاری است و معلم به طور مرتب با آن درگیر است. ارزشیابی مستمر در طراحی برنامه درسی معلم جای خاصی دارد. یعنی معلم از نتایج سنجش مستمر در تعیین گام بعدی خود در آموزش استفاده می کند و به این دلیل است که آموزش و ارزشیابی در هم تنیده می شوند و دانش آموز رشد می کند. ارزشیابی تشخیصی هم نوعی ارزشیابی مستمر و سازنده است، زیرا هدف آن دریافت کاستی ها و مشکلا ت و خطاهای احتمالی دانش آموز است تا در طراحی مراحل بعدی آموزش مورد استفاده قرار گیرد.
درسنجش و ارزشیابی رشد دهنده، استفاده از نتایج ارزشیابی حد اقل به اندازه جمع آوری آنها اهمیت دارد. در فرایند چنین ارزشیابی دانش آموزان نقش اساسی دارند، چون آنان هستند که در مرکز یادگیری قرار دارند و نقش اصلی را در پرورش یا اصلا ح یک آموخته ایفا می کنند. هر چه دانش آموزان بیشتر درفرایند آموزش سهیم شوند، بهتر و بیشتر می توانند آموخته های خود را در ابعاد مختلف گسترش دهند یا بهبود بخشند; به عبارتی شیوه آموختن را بهتر یاد می گیرند.
به یک مثال که در آن به نقش ارزشیابی در فرایند آموزشی می پردازند، توجه کنید:
فرض کنید معلم دانش آموز را در فعالیتی درگیر کرده است تا از این طریق اطلا عات مناسبی درمورد حدود آموخته های او جمع آوری کند. او در این راه از شیوه های مختلف استفاده می کند، با دانش آموز گفتگو می کند، بر کار او نظارت دارد... سپس اطلا عاتی که جمع آوری کرده است، تفسیر می کند. در این کار معلم ضمن توجه به هدف ها، به تجارب و یافته های قبلی دانش آموز نیز توجه دارد.
بنابراین زمانی که دانش آموز را ارزشیابی می کند، با توجه به هدف های آموزشی، به جزئیات پیشرفت دانش آموز و بهبود یافته های او نیز نظر دارد. در این فرایند دانش آموز نیز نقش دارد، زیرا فرصت می کند تا کار خود را ارزیابی کند و دریابند که تا چه حد رضایت بخش است یا این که می توانست بهتر باشد.
گفت وگو در مورد کار و نتیجه آن جزئی از فرایند تعاملی است که بین معلم و دانش آموز انجام می شود و بخشی از هدف ارزشیابی مستمر و رشد دهنده است.
برای ارزشیابی مستمر چهار نوع ارزشیابی پیشنهاد می شود:
1- پرسش های کلاسی و آزمونک ها
2- ارزشیابی فعالیت های کلاسی
3- ارزشیابی خارج از کلاس
4- ارزشیابی از تکالیف
1- ارزشیابی از پرسش های کلاسی و آزمونک ها:
پرسش های کلاسی: پرسش هایی هستند که در جریان کلاس مطرح می شود هدف از این پرسش ها یادآوری پیش نیازهای یادگیری برای درس کلا س، جمع آوری ایده ها و اطلاعات دانش آموزان در ارتباط با یک موضوع و مواردی از این قبیل و یک دانش آموز طی یک دوره آموزشی چندین بار مورد پرسش قرار می گیرد و در لیست علامت گذاری می شود.
آزمونک ها ابزاری برای ارزشیابی تدریجی هستند در این نوع ارزشیابی هدف نمره دادن نیست بلکه منظور این است که در هر مرحله هدف های رفتاری معین میزان پیشرفت فراگیران چگونه است و تا چه مقدار به اهداف آموزشی دست یافته اند بنابراین لازم است آزمونک ها پیشرفت گام به گام هدف ها را بسنجند و در پایان تدریس یک یا تعداد معدودی از هدف های رفتاری مربوط به هم انجام شوند.
2- ارزشیابی فعالیت های کلاسی:
فعالیت های کلاسی که ممکن است فردی یا گروهی انجام شوند مهمترین بخش ارزشیابی مستمر است.
بنابراین ارزشیابی فعالیت کلاسی نمره دادن به پرسش های کلاسی نیست بلکه ارزشیابی روند شکل گیری و پیشرفت مهارت ها و نگرش ها است و بیشتر با مشاهده رفتار دانش آموزان ممکن می باشد و در جریان آن دانستی ها، پرورش نگرش، نظافت در کار و انضباط، توجه به صحبت های دیگران، قبول مسوولیت در گروه، تحمل نظر مخالف، انعطاف پذیری و... مورد توجه قرار می گیرد.
3- ارزشیابی خارج از کلاس:
فعالیت های خارج از کلاس فرصتی است تا فراگیران براساس علاقه موقعیت و امکانات خود، کلاس درس را به زندگی واقعی گسترش دهند و با خلاقیت های خود موقعیت های تازه ای برای یادگیری ایجاد کنند. تهیه فهرست ارزشیابی براساس نوع فعالیت می تواند معلم را در قضاوت نهایی فعالیت ها و ارائه باز خورد مناسب به دانش آموزان یاری دهد.
4- ارزشیابی از تکالیف:
دفتر تکالیف در حقیقت کتابی است که دانش آموزان در آن موضوع درس را تدوین می کنند. لازم است تکالیف به صورتی تدارک دیده شوند که به عنوان منبعی برای تقویت و پاداش دانش آموزان در آینده و فرصتی برای برانگیختن مشارکت و پشتکار در یادگیری فراگیران باشد و باید از طرف معلم با توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان مورد ارزشیابی قرار گیرد.
2- ارزشیابی از طریق فهرست مشاهدات:
استفاده از فهرست مشاهدات در برنامه آموزش شیوه نو و تازه ای است که از طریق آن معلم می تواند در مورد حدود آموخته های دانش آموز یا گروهی از دانش آموزان در حیطه های مختلف مهارتی، نگرشی و دانشی قضاوت کند. این یادداشت ها به معلم امکان می دهد تا در برنامه تدریس خود میزان حصول به هدف های آموزشی را تعقیب و کنترل کند و دریابد که هر دانش آموز تا چه اندازه به هدف های موردنظر رسیده است و احتمالا به چه کمک هایی نیاز دارد و براساس آن اطلاعات، فرایند تدریس خود را بازنگری کند.
استفاده از فهرست مشاهدات روش ساده و سریعی است که از طریق آن معلم می تواند دانش آموزان را در بسیاری از هدف های آموزشی که در آزمون های پایانی امکان پذیر نیست، ارزیابی کند و از نتایج آن در جهت بهبود فرایند دانش آموزان استفاده کند. اگر این کار به صورت مستمر انجام شود و معلم به موقع از نیازهای آموزشی هر دانش آموز مطلع شود، می تواند در رفع آن نیازها اقدام کند، کاری که از عهده ارزشیابی پایانی بر نمیآید. مرور فهرست ارزشیابی به معلم امکان می دهد تا نقاط ضعف مشترک دانش آموزان را هم دریابد.
3- ارزشیابی پوشه ای
یک پوشه کارنما مانند یک جورچین یا پازل مجموعه قطعاتی از کارهای دانش آموز است که با اتصال آنها می توان تصویر کامل و روشن تری از دانش آموز به عنوان یک یادگیرنده مادام العمر به نمایش گذاشت.
پوشه می تواند شامل فهرست های ارزشیابی معلم، گزارش کارهای دانش آموز، یادداشت های معلم، گزارش های گردش های علمی و کارهای عملی و پروژه های دانش آموز باشد. پوشه بیش از این که قطعاتی از کارهای دانش آموز باشد که بی هدف جمع آوری شده است، مجموعه ای از کارهای مشخص، هدفدار و آگاهانه دانش آموز است که به او امکان می دهد تا توانایی های خود را از جهات مختلف به نمایش بگذارد.
پوشه، چیزی بسیار فراتر از یک ظرف پر از خرت و خورت است. پوشه مجموعه ای سازماندهی شده از مدارک مستندی است که معلم و دانش آموز با استفاده از آن، میزان پیشرفت دانش آموز را در حیطه های مختلف دانش، مهارت و نگرش در موضوعات معین درسی، به نمایش می گذارند. (واوروس، 1990)
مرور پوشه دانش آموز به معلم امکان می دهد تا با اطمینان بیشتر و براساس دلایل مستند در مورد دانش آموز قضاوت کند. مرور پوشه دانش آموز به معلم فرصت می دهد تا قابلیت های او را به درستی شناسایی و باتوجه به تئوری هوش های چندگانه، برای آموزش او برنامه ریزی کند

(بدون عنوان)

گروه ارزشیابی و پیشرفت تحصیلی راهنمایی . — Mon, 10 Jan 2011 18:39:39 GMT

فرهنگ موفقیت را می توان با کاربرد روش صحیح در آموزش وارزشیابی بر فضای کلاس غالب کرد:

1- شناخت توانایی وزمینه های علمی شاگردان وتصمیم گیری برای انجام فعالیت های بعدی آموزشی

2- شناساندن هدف های آموزشی در فرایند تدریس

3- بهبود واصلاح فعالیت های آموزشی

4- شناخت نارسایی های آموزشی شاگردان وترمیم آن ها

5- ایجاد رغبت وکسب عادات صحیح آموزشی در دانش آموزان

6- ارتقای دانش آموزان

انواع ارزشیابی

ارزشیابی رفتار ورودی

ارزشیابی رفتار ورودی در آغاز هر درس به منظور اطلاع از پیش نیازهای یادگیری واز مطالب دروس قبلی انجام می گیرد.

ارزشیابی تکوینی (ارزشیابی پایانی )

در پایان نیمسال یا سال تحصیلی به منظور آگاهی از آموخته های دانش آموزان در پایان دوره ی آموزشی و از کل مطالب تدریس شده صورت می پذیرد.

ارزشیابی پایانی در جریان تدریس وبه منظور آگاهی از کاستی ها واصلاح آن ها

انجام می شود . زمانی به اجرا در می آید که فعالیت های آموزشی

هنوز جریان دارد ویادگیری دانش آموزان در حال شکل گیری

است معمولا تحقق هدف های آموزش وپرورش یا تغییر رفتار

دانش آموزان به تدریج وبه مرورزمان امکان پذیر می شود .

در ارزشیابی مستمر دو نوع بازخورد وجود دارد :

بازخورد اول به دانش آموز داده می شود به او نشان دهد که چه مراحلی را در جریان یادگیری طی کرده وبا چه مشکلاتی رو برواست .

باز خورد دوم به معلم مربوط می شود تا به او نشان دهد که چگونه برنامه ی آموزشی پیش می رود وبا چه مشکلاتی برخورد می نماید.

مزایای ارزشیابی مستمر

1- جلوگیری از حجیم شدن مطالب آموخته شده

2- کاهش میزان شکست تحصیلی

3- کاهش اضطراب واسترس در امتحان

4- ایجاد انگیزه ورغبت در دانش آموزان به منظور تلاش در جهت رفع ضعف ها

5- تقویت نقاط قوت دانش آموزان

6- جلوگیری ازفقط درس خواندن در شب امتحان پایانی

7- برانگیختن ذهن دانش آموزان و ایجاد کنجکاوی وبررسی سوالات عمیق تر

راهکارهایی برای رفع موانع ومشکلات ارزشیابی مستمر

1- اشاعه ی فرهنگ ارزشیابی وارزشیابی مستمر

2- کاهش اعتبارارزشیابی پایانی واهمیت دادن به ارزشیابی مستمر

3- کاهش حجم دروس در برنامه ریزی درسی

4- رعایت استانداردهای بین المللی در زمینه ی جمعیت کلاس ها

5- تدارک امکانات لازم برای تسهیل ارزشیابی مستمر

6- تغییر وتحول در ساختار تشکیلات وآیین نامه ها

باتشکر از مدرسه راهنمایی شهید شمس آبادی

(بدون عنوان)

گروه ارزشیابی و پیشرفت تحصیلی راهنمایی . — Mon, 20 Dec 2010 03:30:04 GMT

(بدون عنوان)

گروه ارزشیابی و پیشرفت تحصیلی راهنمایی . — Mon, 13 Sep 2010 05:34:51 GMT

امتحان و اضطراب

گروه ارزشیابی و پیشرفت تحصیلی راهنمایی . — Mon, 28 Dec 2009 07:47:09 GMT

سید حسین داور:
همه ما پیش از امتحان یا وقایع مهم دیگر، درجاتی از نگرانی یا تنش را تجربه می‌کنیم.

در واقع کمی ترس و نگرانی‌، ما را برمی‌انگیزد و به کمک‌مان می‌‌آید. ولی نگرانی بیش از حد می‌تواند مشکل ایجاد کند مخصوصا اگر در جریان آماده‌سازی و انجام امتحان‌ها مزاحمت ایجاد کند.

مقابله با اضطراب

اولین گام این است که بین 2 نوع اضطراب تمایز قائل شویم. اگر اضطراب شما نتیجه مستقیم عدم آماده‌سازی باشد آن را واکنش طبیعی و منطقی در نظر بگیرید ولی اگر کاملا آماده‌اید ولی با این حال هنوز وحشت زده و یا حساس هستید واکنش شما منطقی نیست. با این که هر دوی این اضطراب‌ها طبیعی تلقی می‌شوند( چون هر کسی ممکن است آنها را تجربه کند) ولی محققا آنچه اهمیت دارد به دست آوردن دانش و اطلاعات در زمینه چیره شدن بر آثار این گونه اضطراب‌ها است.

تغییر

سید حسین داور:
همه ما پیش از امتحان یا وقایع مهم دیگر، درجاتی از نگرانی یا تنش را تجربه می‌کنیم.

مقابله با اضطراب

تغییر دادن نگرش‌های خود

با تغییر دادن دیدگاه خود درباره تجربه امتحان، می‌توانید از مطالعه کردن لذت ببرید. این کار عملکرد شما را بهبود می‌بخشد. زیاده از حد به نمره اهمیت ندهید. نمره نه بازتابی از ارزش فردی شماست و نه می‌تواند موفقیت آینده شما را پیش‌بینی کند. نکات زیر را در نظر بگیرید:

- به خودتان بگویید که یک امتحان تنها یک امتحان است. چیزهای دیگر هم در زندگی هست.
- بعد از امتحان به خودتان پاداش بدهید، به طور مثال فیلمی تماشا کنید، برای غذا خوردن بیرون بروید، دیداری با دوستان داشته باشید و... .
- از تجسم احساس‌های منفی پرهیز کنید.
- شیوه‌هایی طرح ریزی کنید که کار شما را در نیم‌سال تحصیلی بعدی بهبود بخشد. به خاطر داشته باشید که منطقی‌ترین انتظارات این است که سعی کنید هرچه را می‌دانید تا آنجا که می‌توانید، نشان دهید.

روز امتحان

برای اینکه بتوانید روز امتحان بهترین کارآیی را داشته باشید باید:

- شب امتحان به موقع بخوابید و به اندازه کافی استراحت داشته باشید. خستگی ناشی از بی‌خوابی موجب می‌شود در به‌یاد آوردن مطالبی که یاد گرفته‌اید با مشکل مواجه شوید.

- صبحانه سبک و مناسب بخورید و اگر به آسانی مضطرب می‌شوید از نوشیدن قهوه یا چای غلیظ پرهیز کنید. حتی کسانی که قهوه را خوب تحمل می‌کنند اگر روز امتحان در مصرف آن زیاده‌روی کنند ممکن است احساس سبکی سر، دلهره و دلشوره کنند.

- کاری کنید که ساعتی قبل از امتحان احساس آرامش کنید. مرور توام با عجله مطالب درسی در آخرین دقایق شروع امتحان، تسلط شما بر کل مفاهیم درسی را زایل می‌کند و به آن آسیب می‌زند.

- تمرینات تن آرامی و تنفسی می‌تواند برای این امر مفید باشد. برای آموزش آن از مشاوران کمک بگیرید.

- سعی کنید زود در محل امتحان حاضر شوید این عمل به آرامش شما کمک می‌کند. حتی الامکان محلی را انتخاب کنید که از درها، پنجره‌ها و دیگر عوامل پرت کننده حواس دور باشد.

- از همکلاسی‌هایی که اضطراب ایجاد می‌کنند و سکون و ثبات شما را برهم می‌زنند، پرهیز کنید.

- اگر انتظار شروع امتحان موجب اضطراب شما می‌شود با خواندن مجله یا روزنامه‌ای توجه خود را از امتحان منحرف کنید.

پس از دریافت برگه امتحان

پیش از پاسخ دادن به سؤالات امتحانی، لحظه‌ای صبر کنید و نکات زیر را رعایت کنید:

- ابتدا کل سؤالات امتحانی را مرور کنید؛ سپس دوباره هر سؤال را بخوانید. سعی کنید به امتحان به عنوان فرصتی نگاه کنید که به شما این فرصت را می‌دهد تا به استاد نشان دهید چه می‌دانید. آنگاه زمان را به نحو مناسب سازماندهی کنید. آسانترین سؤالات را ابتدا پاسخ دهید.

- برای سؤالات تشریحی‌، طرح کلی داشته باشید، سپس پاسخ خود را با جمله کوتاهی آغاز کنید. این عمل باعث می‌شود از در هم و برهمی و تکرار مطالب که تصحیح کننده را عصبی می‌کند جلوگیری شود.

- برای سؤالات کوتاه فقط به آنچه خواسته شده پاسخ دهید و تنها به نکته اصلی اشاره کنید. اگر بخشی از پاسخ یادتان نمی‌آید آنچه را می‌دانید بنویسید. اگر اصطلاح دقیقی از خاطر شما رفته آنچه را می‌دانید با عبارات خود بنویسید.

- برای سؤالات چند گزینه‌ای ، ابتدا تمام گزینه‌ها را بخوانید سپس گزینه‌های آشکار غلط را کنار بگذارید. اگر در مورد گزینه‌های باقیمانده هنوز مردد هستید به اولین برداشت خود تکیه کنید آنگاه سریع علامت بزنید. مراقب واژه‌های گمراه کننده‌ای چون«تنها»، «همیشه» یا«اکثرا» در سؤالات باشید.

- با شتاب امتحان ندهید. ساعت مچی به همراه داشته باشید و سرعت پاسخگویی خود را برای هر سؤال هر از چند گاهی وارسی کنید. اگر به نظر می‌آید نمی‌توانید کل سؤالات امتحان را پاسخ دهید بر آن بخش‌هایی متمرکز شوید که پاسخ آن را به خوبی می‌دانید. اگر وقت اضافی دارید و تنها اگر مضطرب و مشوش نیستید پاسخ‌های خود را مجددا وارسی کنید.

اگر اضطراب ادامه یابد

گاهی اوقات اضطراب ممکن است ادامه یابد و مانع شود از تمام توان خود برای گرفتن نتیجه خوب استفاده کنید. وقتی این مسئله رخ داد سعی کنید توجه خود را با شیوه‌های زیر از اضطراب‌ منحرف کنید:

- از ممتحن سؤالی بپرسید.
- اگر اجازه دارید، چیزی بنوشید .
- چیزی بخورید.
- نوک مداد را بشکنید و سپس آن را تیز کنید.
- لحظه‌ای به پاداش پس از امتحان که برای خود در نظر گرفته‌اید فکر کنید.

ارشیابی توصیفی

گروه ارزشیابی و پیشرفت تحصیلی راهنمایی . — Mon, 09 Nov 2009 06:39:38 GMT

ارزشیابی توصیفی، شکلی از ارزشیابی تحصیلی-تربیتی است که در آن معلم با مشارکت فعال و دانش آموز و اولیای ایشان با استفاده از ابزار های مختلف به جمع آوری اطلاعات در زمینه تلاش ها، پیشرفت ها و موفقیت های دانش آموزان می پردازد و با طبقه بندی تحلیل و تفسیر اطلاعات به آنها کمک می کند تا بهتر یاد بگیرند و مشکلات یادگیری خود را به کمک اولیا و معلمان برطرف کنند.

هدف اصلی در ارزشیابی توصیفی بهبود شرایط یادگیری دانش آموزان با از بین بردن اضطراب های نامطلوب ناشی از برگزری امتحانات و بازخورد های عددی است.